|
موضوعات
بخش کاربران 
«منزلت آدم و حواء – وجه تسمیه و آغاز آفرینش آنها – پرسش فرشتگان پیرامون خلقت»
بسم الله الرحمن الرحیم
به یاد آر آنگاه که پروردگارت فرشتگان را فرمود: من در زمین خلیفه ای خواهم گماشت گفتند : پرودگارا آیا کسانی خواهی گماشت که در زمین فساد کنند و خونها ریزند و حال که ما خود تو را تسبیح و تقدیس می کنیم . خداوند فرمود : من چیزی می دانم که شما نمی دانید . و خداوند همه ی اسماء را به آدم تعلیم داد، آنگاه حقایق آن اسماء را در نظر آن فرشتگان پدید آورد و فرمود : اگر شما در دعوی خود صادقید اسماء اینان را بیان کنید. فرشتگان گفتند : ای خداوند پاک و منزه ما نمی دانیم جز آنچه تو خود به ما تعلیم فرموده ای تویی دانا و حکیم . خداوند فرمود : ای آدم ملائکه را به حقایق این اسماء آگاه ساز چون آنان را آگاه ساخت خداوند فرمود : ای فرشتگان اکنون دانستید که من بر غیب آسمان ها و زمین دانا و بر آنچه آشکار و پنهان دارید آگاهم. ( سوره بقره – آیات 30 تا 33 ) مقصود از آفرینش آدم « سلام الله علیه» جانشینی او در زمین بر گروهی از جنیان است که پیش از او در آنجا می زیستند و نه اینکه آفرینش او به جهت سکونت در بهشت باشد . بلی بهتر این می بود که او با عمل خویش باعث نمی شد تا از بهشت خارج گردد و با عزت و کرامت در آنجا می زیست و خود همسرش در خلعت بهشتیان از هدایا و کرنش فرشتگان بهره می جست . از امام صادق «صلوات الله علیه» روایتی است که فرمودند : دلیل نامیدن آدم به این اسم بدان خاطر است که او از ادیم و پوسته و قشر زمین آفریده شده است . شیخ صدوق از ابن سلام نقل فرمودند که از پیامبر« صلی الله علیه و آله» سوال شد که آیا سرشت آدم از تمام انواع گل بوده است و یا از نوع خاصی از آن ؟ حضرت پاسخ فرمودند : سرشت وی از تمام انواع گل بوده است. از امیر المومنین «سلام الله علیه» روایتی است که فرموده اند : خداوند تعالی به جبرئیل امین فرمان داد تا از پهنه ی زمین و دشتها و بلندی های آن چهار نوع گل را فراهم سازد ، گل سفید و سرخ و سیاه و خاکی رنگ سپس به او فرمان دادتا چهار نمونه از آبهای زمین یعنی آب گوارا ، آب شور ، آب تلخ و گنداب را به آن گلها بیافزاید ، آنگاه آب گوارا را در گلوی آدم ، آب شور را در گلوی آدم ، آب شور را در چشمان او ، آب تلخ را در گوشهایش و آب متعفن را در میان بینی او تعبیه سازد . از امام علی « صلوات الله علیه » روایت است که اولین قیاس از جانب ابلیس صورت پذیرفت و آن هنگامی بود که او گفت « خلقتنی من النار و خلقته من طین » و اگر ابلیس می دانست که خداوند چه گوهری را در ذریه آدم قرار داده است هرگز به آفرینش خود فخر نمی فروخت . علی بن ابراهیم به نقل از امیر المومنین «سلام الله علیه» چنین روایت می کند : خداوند تعالی هفت هزار سال بعد از آنکه طائفه ای خاص از جن و انس بر روی زمین زندگی کردند امر فرمود تا فرشتگان از فراز طبقات آسمانها بر زمین بنگرد ، فرشتگان چون پلیدی های جن و انس را بر گستره ی زمین دیدند عرضه داشتند پروردگارا تو صاحب عزت و قدرتی ، بندگان ناتوان تو این گونه از نعمت های تو بهره جسته و به عصیان برخواسته اند و تو از این گروه انتقام نمی جوئی ؟ ذات باری هنگامی که این جملات را شنید فرمود : « انی جاعل فی الارض خلیفه » تا آدم حجت و دلیل من در روی زمین باشد. آنگاه فرشتگان گفتند : آیا کسانی را در زمین قرار میدهی که در روی آن فساد کنند همچنان که ذریه ی جن و انس قبل از او چنین کردند بنابراین جانشینت در زمین را از میان ما برگزین چرا که تو را تقدیس و تسبیح خواهیم گفت . خداون در جواب آنها فرمود : « انی اعلم ما لا تعلمون » اراده نموده ام تا از ذریه ی او بندگان صالح و پیشوایان هدایت یافته را بیافرینم . از حضرت رضا «صلوات الله علیه» نقل شده است که : نقش نگین حضرت آدم« سلام الله علیه» جمله « لا اله الا الله و محمد صلی الله علیه و آله و سلم رسول الله » بود و به هنگام نزولش به پهنه ی زمین نیز بر دست او می درخشید . حضرت صادق «صلوات الله علیه» می فرمایند : خداوند آدم را بدون پدر و مادر و عیسی « سلام الله علیه» را بدون پدر بیافرید تا دلیل باشد بر قدرت الهی . خداوند در قرآن می فرماید : « و خلق الانسان من عجل » انسان از شتاب آفریده شده است چرا که طبیعت او بدین صورت است و هنگامی که خداوند روح را از سر انگشتان پای آدم در او بدمید و آن روح به زانوان وی رسید ، کوشش کرد از جای برخیزد اما نتوانست و خداوند فرمود : « خلق الانسان من عجل » و زن را « امرأة » نامیدند چون از « مرء » یعنی مرد و آدم آفریده شده است و نیز زن را « نساء » نامیدند چرا که برای آدم انیس و همدمی غیر از حواء وجود نداشت . از امام صادق «صلوات الله علیه» سوال شد که چرا طواف را هفت شوط وضع نمودند ؟ ایشان فرمودند : هنگامی که فرشتگان به خلقت آدم به خاطر فساد روی زمین خرده گرفتند هفت هزار سال از فیض نور الهی در حجاب ماندند و سپس هفت هزار سال پیرامون عرش پناهند گشتند و خداوند بیت المعمور را که در آسمان چهارم است برای آنها و « بیت الحرام » را در زیر آن برای انسانها بیافرید و طواف را هفت شوط و به بندگان واجب گردانید بدین معنا که هر شوطی برای هزار سال حرمان فرشتگان تشریع شد . امام صادق «صلوات الله علیه» می فرمایند : هنگامی که آدم عطسه نمود خداوند به او الهام نمود تا ستایش خالق خویش را بجا آرد . سپس خداوند فرمود : حال که ستایش مرا به جا آوردی ، به عزت و جلالم سوگند اگر نبود آن دو بنده ای که می خواهم آنها را در آخر الزمان بیافرینم هرگز بر خلقت تو اراده نمی کردم ، آدم به مقام و منزلت آن دو خدای را قسم داد تا به معرفی آنها بپردازد. خداوند به آدم اشاره کرد تا به عرش بنگرد ، در آنجا دو سطر از نور به چشم می خورد بر اولی نوشته شده بود : « لا اله الا الله ، محمد نبی الرحمة ، علی مفتاح الجنة » و برسطر دوم این جمله ی نورانی نقش بسته بود : « انی آلیت علی نفسی ان ارحم من و الا هما و اعذب من عاداهما » به ذاتم قسم هر که آندو را دوست بدارد رحمتش کنم و هر که آنها را دشمن گیرد به عذابم مبتلایش سازم . امام باقر «صلوات الله علیه» می فرمایند : پدرانم از رسول خدا «صلی الله علیه و آله» چنین نقل کرده اند خداوند مشتی از گل را اختیار کرده و آن را در هم بیامیخت و آدم « سلام الله علیه » را از آن سرشت و مقداری از گل باقی ماند که حواء از آن مقدار خلق گشت . (منبع : کتاب قصه های قرآن نوشته ی سید نعمت الله جزایری) ان شاء الله ادامه دارد ... (گروه یاوران جنبش مصاف) =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=
فقط کاربران میتوانند نظرات خود را ثبت نمایند . |
ارسال نظر : 