افضل الاعمال،انتظار الفرج یا اباصالح(ع)،به انتظار تو نشستن اشتباه ماست؛به انتظار تو باید عمل کرد

به کوری دو چشم آن حقیری که از فرط حقارت بد دهان است / به هر دیوار این دنیا نوشتیم ، نقی زیباترین نام جهان است

السلام عليك يابقيه الله :/// نديدمت كه بگويم چقدر زيبايي/نيامدي كه ببينم شبيه زهرايي/// ببين دوباره غروب است،جاده آماده/ بنا به گفته ي مردم غروب جمعه مي آيي/// شكوه آمدنت را ببخش بر چشمانم/ بيا الهه ي غربت ، سوار صحرايي/// غزل براي سرودن بهانه مي خواهد/وتو بهانه ي الهام اين غزل هايي/// (اللهم عجل لوليك الفرج)

وقتی منتظر رسیدن کسی هستی که دوستش داری: اونوقت می تونی تک تک ضربان قلبت رو حس کنی و حتی صداشون رو بشنوی!/// وقتی چشم به راه رسیدن کسی هستی: با همه ی وجودت بهش احساس تعلق می کنی!/// وقتی به بودنش نیاز داری: گذشت ثانیه ها هم برات سخت و کسالت آور می شه و زمان به کندی می گذره!/// من همیشه منتظر گذشت ثانیه ها برای بودن در کنار توام/// ### یا مــهــدی اغـــثــنــی ###

چشم در راهیم اما قاصدی در راه نیست / جمعه هم آمد ولی آن جمعه دلخواه نیست/// ما کجا و نورباران شب دریا کجا / قطره در خواب و خیالِ جذر و مد ماه نیست/// ما کجا و بارگاه حضرت خوبان کجا / هر گدایی، لایق هم صحبتی با شاه نیست/// عشق، اینجا بین آدم ها غریب افتاده است / پایمردی کن برادر یوسفی در چاه نیست/// بارمان را آب برد و تازه فهمیدیم که / در بساط خالی ما، آه حتی آه نیست/// ریشه در خاکیم و دم از آسمان ها می زنیم / بت پرستانیم و مثل ما کسی گمراه نیست/// تک سوار قصه ها، یک روز می آید ولی / جز خدا از پشت پرده، هیچ کس آگاه نیست . . . .

این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور /پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم/// سالها منتظر سیصد و اندی مردانیم/ آنقدر مرد نبودیم که یارش باشیم/// اگر آمد خبر رفتن ما را بدهید /به گمانم که بنا نیست یارش باشیم .

قطعه ای از پر پرواز کم است /یازده بار شمردیم ویکی بازکم است ///این همه آب که جاری است نه اقیانوس است /عرق شرم زمین است که سرباز کم است

دائما طاهر باش و به حال خویش ناظر باش عیوب دیگران را ساتر باش و با همه مهربان باش و از همه گریزان باش یعنی با همه باش و بی همه باش خداشناس باش در هر لباس باش آزاده باش و دلداده باش فرزانه باش و جانباخته باش با همه باش و بی همه باش / کتاب شریف نامه ها و برنامه های علامه حسن حسن زاده آملی

آقا اجازه خسته ام از این همه فریب / از های و هوی مردم این شهر نا نجیب/// آقا اجازه پنجره ها سنگ گشته اند / دیوارهای سنگی از کوچه بی نصیب /// آقا اجازه باز به من طعنه می زنند / عاشق ندیده های پر از نفرت رقیب/// شیرینی وجود مرا تلخ می کنند / فرهادهای کینه پرست پر از فریب . . .